WDB

Οι ρόλοι που μαθαίνουμε ως γυναίκες και οι ρόλοι που επιλέγουμε Πότε ακριβώς μάθαμε ότι μια γυναίκα πρέπει να τα καταφέρνει όλα; Να είναι καλή στη δουλειά της, να εξελίσσεται, να έχει στόχους. Να είναι δυνατή, αλλά όχι «σκληρή». Να διεκδικεί, αλλά να μη θεωρείται απαιτητική. Να φροντίζει τους ανθρώπους γύρω της, να είναι διαθέσιμη, να βάζει όρια χωρίς να απογοητεύει κανέναν. Και, κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, να βρίσκει χρόνο και για τον εαυτό της.   Ακούγεται εξαντλητικό ακόμη και όταν το διαβάζουμε. Κι όμως, πολλές γυναίκες μεγαλώνουμε με μικρά και μεγάλα «πρέπει», χωρίς κανείς να μας έχει δώσει ποτέ αυτή τη λίστα γραπτώς. Αρκετές από τις αντιλήψεις μας γύρω από το τι σημαίνει «να είμαι γυναίκα» αρχίζουν να σχηματίζονται πολύ πριν φτάσουμε στην ενήλικη ζωή.   Από το «καλό κορίτσι» στην ενήλικη γυναίκα Από μικρή ηλικία παρατηρούμε τον κόσμο γύρω μας. Ακούμε λέξεις και συμβουλές, βλέπουμε συμπεριφορές και σταδιακά αντιλαμβανόμαστε τι επιβραβεύεται και τι αποδοκιμάζεται.    Η οικογένεια, το σχολείο, οι συνομήλικοι, τα μέσα και το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον συμμετέχουν στη διαμόρφωση αυτών των αντιλήψεων. «Να είσαι καλό κορίτσι», «μη φωνάζεις», «να βοηθάς», «μην είσαι εγωίστρια», «τι θα πει ο κόσμος;».   Φυσικά, δεν μεγαλώνουν όλες οι γυναίκες με τις ίδιες εμπειρίες ούτε κάθε συμβουλή που δεχτήκαμε ως παιδιά ήταν περιοριστική. Υπάρχουν όμως μηνύματα που μπορεί να επαναλαμβάνονται τόσο συχνά, ώστε σταδιακά να πάψουμε να τα αντιλαμβανόμαστε ως εξωτερικές προσδοκίες. Γίνονται μέρος του τρόπου με τον οποίο βλέπουμε τον εαυτό μας. Γίνονται δικά μας «πρέπει».   Το κορίτσι μεγαλώνει και οι ρόλοι πολλαπλασιάζονται. Μπορεί να γίνει επαγγελματίας, επιχειρηματίας, σύντροφος, φίλη, κόρη. Μπορεί να γίνει μητέρα, να επιθυμεί να γίνει μητέρα ή να μη θέλει τη μητρότητα στη δική της ζωή. Δεν υπάρχει μία σωστή διαδρομή για όλες.   Κι όμως, η αίσθηση ότι πρέπει να είμαστε «αρκετές» σε κάθε ρόλο μπορεί να μας ακολουθεί. Να είμαστε παραγωγικές στη δουλειά, παρούσες στις σχέσεις μας, διαθέσιμες για τους ανθρώπους που αγαπάμε, να εξελισσόμαστε, να έχουμε στόχους, να φροντίζουμε τους άλλους και παράλληλα να μην ξεχνάμε τον εαυτό μας.   Όταν όλα αυτά δεν χωρούν σε μία ημέρα ή σε μία ζωή μπορεί εύκολα να εμφανιστεί η σκέψη: «Δεν κάνω αρκετά». Ίσως, όμως, μια πιο ουσιαστική ερώτηση είναι: Ποιος αποφάσισε τι σημαίνει «αρκετά» για εμένα;   Όταν το «θέλω» μπερδεύεται με το «πρέπει» Δεν υπάρχει τίποτα λάθος στη φιλοδοξία, στη φροντίδα, στην επιθυμία να δημιουργήσουμε οικογένεια, να εξελιχθούμε επαγγελματικά ή να χτίσουμε κάτι δικό μας. Το ζήτημα δεν είναι οι ίδιοι οι ρόλοι μας, αλλά το κατά πόσο αποτελούν συνειδητές επιλογές ή προσδοκίες που έχουμε μάθει να εκπληρώνουμε.   Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο «θέλω να πετύχω» και στο «πρέπει να πετύχω για να αποδείξω την αξία μου». Ανάμεσα στο «θέλω να προσφέρω» και στο «πρέπει να είμαι πάντα διαθέσιμη για να είμαι αρκετή». Ανάμεσα στο «είμαι δυνατή» και στο «δεν μου επιτρέπεται να κουραστώ».   Και εδώ αξίζει να επανεξετάσουμε ακόμη και την εικόνα της «δυνατής γυναίκας». Η δύναμη δεν χρειάζεται να ταυτίζεται με τη διαρκή αντοχή. Μπορεί να εκφράζεται μέσα από την ικανότητα να θέτουμε όρια, να ζητάμε βοήθεια, να αναγνωρίζουμε την κόπωσή μας ή να αλλάζουμε έναν στόχο που κάποτε μας εξέφραζε αλλά πλέον δεν μας ταιριάζει.   Δεν είναι κάθε επιμονή δύναμη και δεν είναι κάθε αλλαγή πορείας αποτυχία. Αυτό μας οδηγεί σε μια σημαντική διάκριση: άλλο οι ρόλοι που έχουμε στη ζωή μας και άλλο η ταυτότητά μας. Μπορούμε να αγαπάμε βαθιά έναν ρόλο χωρίς να χρειάζεται να χωρέσουμε ολόκληρη την ύπαρξή μας μέσα σε αυτόν.   Μια γυναίκα μπορεί να θεωρεί τη μητρότητα κεντρικό κομμάτι της ζωής της. Μια άλλη να επενδύει με πάθος στην επαγγελματική της πορεία. Μια άλλη να θέλει και τα δύο, ενώ κάποια άλλη μπορεί να επιλέξει μια εντελώς διαφορετική διαδρομή.   Το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι ποια επιλογή είναι η «σωστή», αλλά αν η ζωή που χτίζουμε μας εκφράζει πραγματικά ή αν προσπαθούμε να ανταποκριθούμε σε μια εικόνα για το ποια θα έπρεπε να είμαστε.   Από το «πρέπει» στο «επιλέγω» Μέσα από τη δουλειά μου με παιδιά και γονείς παρατηρώ πόσο νωρίς αρχίζουν τα παιδιά να σχηματίζουν αντιλήψεις για τον εαυτό τους και για τη θέση τους στον κόσμο.   Στην περίπτωση των κοριτσιών, αξίζει να παρατηρούμε ποια μηνύματα λαμβάνουν για το τι σημαίνει να είναι «καλά κορίτσια»: αν νιώθουν ότι μπορούν να εκφράσουν διαφωνία, να διεκδικήσουν, να πουν «όχι», να έχουν φιλοδοξίες, να κάνουν λάθη ή να αποτύχουν χωρίς να συνδέσουν την αποτυχία με την προσωπική τους αξία.   Ως ενήλικες έχουμε, όμως, μια δυνατότητα που αποκτά ιδιαίτερη σημασία: μπορούμε να επανεξετάσουμε όσα μάθαμε και να αποφασίσουμε τι εξακολουθεί να μας εκφράζει.   Μια απλή άσκηση αυτοπαρατήρησης μπορεί να αποτελέσει μια καλή αρχή. Πάρε ένα χαρτί και ολοκλήρωσε αυθόρμητα τη φράση:   «Μια γυναίκα πρέπει να…» Γράψε ό,τι σου έρχεται χωρίς να αναζητάς τη «σωστή» απάντηση. Στη συνέχεια, διάβασε μία-μία τις προτάσεις σου και αναρωτήσου: Από πού έμαθα αυτή την πεποίθηση;   Με εκφράζει πραγματικά σήμερα;   Με βοηθά ή με περιορίζει;   Την επιλέγω ή απλώς τη συνεχίζω επειδή την έχω μάθει;   Και στο τέλος, ολοκλήρωσε μία δεύτερη φράση:   «Εγώ επιλέγω να…» Στόχος δεν είναι να απορρίψουμε όσα μάθαμε. Κάποιες από αυτές τις αντιλήψεις μπορεί να εκφράζουν αξίες που θέλουμε συνειδητά να κρατήσουμε. Η ουσία βρίσκεται στο να μπορούμε να ξεχωρίζουμε το «πρέπει» από το «επιλέγω».   Τι μεταφέρουμε στην επόμενη γενιά; Αυτή η διαδικασία δεν αφορά μόνο τη δική μας ζωή. Τα παιδιά δεν μαθαίνουν μόνο από όσα τους λέμε παρατηρούν και τον τρόπο με τον οποίο εμείς ζούμε.   Παρατηρούν αν μια γυναίκα μπορεί να φροντίζει τους άλλους χωρίς να παραμερίζει διαρκώς τον εαυτό της. Αν μπορεί να έχει στόχους και παράλληλα να ξεκουράζεται. Αν μπορεί να παραδεχτεί ένα λάθος, να ζητήσει βοήθεια, να θέσει ένα όριο ή να αλλάξει κατεύθυνση.   Δεν χρειάζεται να είμαστε τέλεια πρότυπα. Ίσως ένα πολύ πιο ουσιαστικό μήνυμα είναι ότι ένας άνθρωπος έχει δικαίωμα να εξελίσσεται, να επανεξετάζει όσα έχει μάθει και να επιλέγει ξανά.   Και ειδικά για τα κορίτσια που μεγαλώνουν σήμερα, ίσως αξίζει να

Το founder story του FlameVerse AI & της Career Flame και η προσπάθεια να φωτιστούν οι επαγγελματικές διαδρομές που δεν φαίνονται ακόμη Νίκη ΔαλιανάFounder & CEO, FlameVerse AI/ FlameVerse AI| Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού Η αφετηρία Το FlameVerse AI γεννήθηκε από μια ερώτηση που ακούγεται όλο και πιο συχνά στον επαγγελματικό προσανατολισμό: «Θα αντικατασταθεί η δουλειά που θέλω να κάνω από την τεχνητή νοημοσύνη;» Πίσω από αυτή την ερώτηση δεν υπάρχει μόνο φόβος. Υπάρχει αβεβαιότητα, έλλειψη πληροφόρησης και η ανάγκη να καταλάβουν οι νέοι άνθρωποι τι πραγματικά αλλάζει στην αγορά εργασίας. Στις συζητήσεις με μαθητές, φοιτητές και νέους επαγγελματίες, έβλεπα ότι πολλοί δεν δυσκολεύονται επειδή δεν έχουν ενδιαφέροντα ή ικανότητες. Δυσκολεύονται επειδή ο χάρτης που έχουν μπροστά τους δεν περιλαμβάνει ακόμη τα επαγγέλματα που ήδη δημιουργούνται. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν εξαφανίζει απλώς επαγγέλματα. Μετασχηματίζει ρόλους, αλλάζει δεξιότητες και δημιουργεί νέες επαγγελματικές διαδρομές που συχνά δεν εμφανίζονται στα παραδοσιακά τεστ, στους οδηγούς σπουδών ή στις οικογενειακές συζητήσεις γύρω από το «τι θα γίνεις». Από αυτή την ανάγκη ξεκίνησε το FlameVerse AI: ως μια ελληνική AI/edtech πλατφόρμα που χαρτογραφεί τα «Αόρατα Επαγγέλματα» και βοηθά τους νέους ανθρώπους να δουν όχι μόνο τι απειλείται από την τεχνολογία, αλλά και τι νέο ανοίγεται μπροστά τους. Τι είναι τα «Αόρατα Επαγγέλματα» Τα «Αόρατα Επαγγέλματα» δεν είναι φανταστικοί τίτλοι εργασίας. Είναι ρόλοι που αναδύονται μέσα από πραγματικές τεχνολογικές, κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές, αλλά δεν έχουν ακόμη αποκτήσει σαφή θέση στα κλασικά εργαλεία επαγγελματικού προσανατολισμού. Μπορεί να βρίσκονται στη διασταύρωση της τεχνητής νοημοσύνης με την υγεία, της εκπαίδευσης με τα δεδομένα, της δημιουργικότητας με την τεχνολογία, της βιωσιμότητας με την επιχειρηματικότητα. Συχνά δεν εμφανίζονται ως έτοιμη επιλογή σε ένα τεστ ή σε έναν οδηγό σπουδών. Κι όμως, είναι ήδη μέρος του τρόπου με τον οποίο αλλάζει η εργασία. Το FlameVerse AI προσπαθεί να μετατρέψει αυτό το άγνωστο σε κάτι πιο κατανοητό: να δείξει στον χρήστη όχι μόνο έναν τίτλο επαγγέλματος, αλλά και γιατί μπορεί να του ταιριάζει, ποιες δεξιότητες συνδέονται με αυτόν και ποιες διαδρομές μάθησης μπορεί να ακολουθήσει. Μια διαφορετική προσέγγιση στον επαγγελματικό προσανατολισμό Το FlameVerse AI δεν σχεδιάστηκε ως ένα ακόμη στατικό τεστ προσωπικότητας. Η πλατφόρμα αξιοποιεί gamified σενάρια, επιλογές μέσα σε μικρές ιστορίες, συμπεριφορικά σήματα, ψυχολογικά μοντέλα και δεδομένα για αναδυόμενα επαγγέλματα. Ο χρήστης δεν απαντά μόνο σε ερωτήσεις. Μπαίνει σε συνθήκες αβεβαιότητας, παίρνει αποφάσεις, βλέπει μοτίβα στον τρόπο που σκέφτεται και συνδέεται με επαγγελματικές κατευθύνσεις που μπορεί να μην είχε φανταστεί. Η εμπειρία είναι πιο κοντά σε έναν χάρτη εξερεύνησης παρά σε μια απλή λίστα αποτελεσμάτων. Στόχος δεν είναι να προβλέψουμε το μέλλον ενός ανθρώπου. Στόχος είναι να φωτίσουμε περισσότερες πιθανές διαδρομές, ώστε ο νέος άνθρωπος να μη νιώθει ότι οι επιλογές του περιορίζονται μόνο σε όσα ήδη γνωρίζει. Η διάκριση στη BEYOND 2026 Το 2026, το FlameVerse AI διακρίθηκε ως μία από τις πέντε φιναλίστ εταιρείες του ελληνικού τελικού του Startup World Cup στη BEYOND 2026. Για μια early-stage ελληνική startup που ξεκίνησε από τον χώρο του επαγγελματικού προσανατολισμού, αυτή η διάκριση λειτούργησε ως σημαντική επιβεβαίωση ότι το πρόβλημα που επιχειρεί να λύσει είναι πραγματικό και επίκαιρο. Η συμμετοχή στη BEYOND δεν ήταν μόνο μια στιγμή προβολής. Ήταν μια ευκαιρία να παρουσιαστεί ένα νέο μοντέλο σκέψης γύρω από την εργασία: ότι οι νέοι δεν χρειάζονται μόνο πληροφορία για τα υπάρχοντα επαγγέλματα, αλλά εργαλεία για να κατανοούν όσα αναδύονται. Γυναικεία επιχειρηματικότητα και τεχνολογία Για μένα, ως γυναίκα founder, η δημιουργία του FlameVerse AI ήταν ταυτόχρονα επαγγελματική και προσωπική διαδρομή. Η τεχνολογία συχνά παρουσιάζεται ως χώρος που ανήκει κυρίως σε όσους έχουν αμιγώς τεχνικό υπόβαθρο. Η δική μου αφετηρία ήταν διαφορετική: η συμβουλευτική, η εκπαίδευση, η ψυχολογία της επιλογής και η καθημερινή επαφή με ανθρώπους που αναζητούν κατεύθυνση. Αυτό όμως είναι και το δυνατό σημείο του project. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν έχει αξία μόνο όταν εντυπωσιάζει τεχνικά. Έχει αξία όταν μεταφράζεται σε εμπειρίες που βοηθούν πραγματικούς ανθρώπους να δουν καθαρότερα τον εαυτό τους, τις δεξιότητές τους και τις δυνατότητες που ανοίγονται μπροστά τους. Η γυναικεία επιχειρηματικότητα στην τεχνολογία δεν χρειάζεται να αντιγράφει έτοιμα μοντέλα. Μπορεί να φέρει διαφορετικές ερωτήσεις, διαφορετικές ευαισθησίες και διαφορετικούς τρόπους σχεδιασμού προϊόντων. Το FlameVerse AI χτίστηκε ακριβώς πάνω σε αυτή τη λογική: τεχνολογία με ανθρώπινο νόημα. Το επόμενο βήμα Το FlameVerse AI βρίσκεται σε φάση εξέλιξης, με στόχο να εμπλουτίσει τη βάση των Αόρατων Επαγγελμάτων, να αναπτύξει περισσότερα σενάρια, να προσφέρει πιο αναλυτικά reports και να δημιουργήσει συνεργασίες με εκπαιδευτικούς φορείς, κοινότητες, σχολεία, οργανισμούς και χώρους που ενδιαφέρονται για το μέλλον της εργασίας. Η φιλοδοξία είναι απλή αλλά ουσιαστική: να δημιουργηθεί ένα εργαλείο που θα βοηθά νέους ανθρώπους να μη χάνονται μέσα στην αβεβαιότητα, αλλά να τη χρησιμοποιούν ως αφετηρία εξερεύνησης. Γιατί το μέλλον της εργασίας δεν θα γίνει πιο κατανοητό μόνο με περισσότερες πληροφορίες. Θα γίνει πιο κατανοητό όταν οι άνθρωποι αποκτήσουν καλύτερους τρόπους να συνδέουν τον εαυτό τους με όσα αλλάζουν γύρω τους. «Δεν προβλέπουμε το μέλλον. Το φωτίζουμε.»

Γράφει η Πατεράκη Πολύμνια Coach Αυτοπεποίθησης /Προσωπικής Ανάπτυξης/ Ηγεσίας Πρώην Accounting & Financial Management (πάνω από 15 έτη) *«Η ιστορία της Χ. είναι υποθετική και χρησιμοποιείται αποκλειστικά για εκπαιδευτικούς σκοπούς.»   Η Χ., 37 ετών, είναι δέκα χρόνια παντρεμένη. Μέχρι τα 27 της εργαζόταν, αγόραζε τα ρούχα της, έβγαινε με τις φίλες της και διαχειριζόταν τα χρήματά της χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν. Δύο χρόνια μετά τον γάμο ήρθε το παιδάκι της. Σταδιακά σταμάτησε να εργάζεται, άρχισε να ζητά χρήματα ακόμη και για προσωπικά της έξοδα και κάθε αγορά έπρεπε να δικαιολογηθεί. Σταδιακά άρχισε να ζητά χρήματα ακόμη και για πολύ προσωπικά της έξοδα. Κάθε οικονομική κίνηση έπρεπε να δικαιολογηθεί και να εγκριθεί, τα χρήματα δίνονται με έλεγχο. “Πρέπει να πιέζομαι, να απολογούμαι και να δικαιολογώ ακόμα και βασικές ανάγκες του σπιτιού ” Σήμερα νιώθει ότι έχει χάσει όχι μόνο την οικονομική της ανεξαρτησία, αλλά και την εμπιστοσύνη στον εαυτό της. Σε κάθε συζήτηση που εκφράζει την ανάγκη της να βρει εργασία υπάρχει πάντα η αποθάρυνση και αντίσταση. Η ιστορία της δεν είναι μοναδική. Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες γυναίκες μιλούν για μια μορφή ελέγχου που συχνά περνά απαρατήρητη: την οικονομική κακοποίηση. Τι είναι η οικονομική κακοποίηση; Η οικονομική κακοποίηση είναι μια μορφή ελέγχου κατά την οποία ένα άτομο περιορίζει ή ελέγχει την πρόσβαση ενός άλλου ατόμου σε χρήματα, εργασία, περιουσιακά στοιχεία ή οικονομικές αποφάσεις. Δεν αφορά μόνο την έλλειψη χρημάτων. Αφορά την απώλεια της ελευθερίας επιλογής! Μπορεί να εμφανιστεί μέσα σε μια ερωτική σχέση, σε έναν γάμο, σε μια οικογενειακή επιχείρηση ή ακόμη και μέσα στην ίδια την οικογένεια. Συχνά μάλιστα δεν συνοδεύεται από φωνές ή εμφανή βία. Αντίθετα, μπορεί να παρουσιαστεί ως «φροντίδα», «προστασία» ή «διευκόλυνση». Μπορεί σταδιακά να μετατραπεί σε μέσο ελέγχου, ώστε το άτομο να συμμορφώνεται με τις επιθυμίες του άλλου. Ποια είναι τα σημάδια; Αν και κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, ορισμένα συχνά σημάδια είναι: Χρειάζεται να ζητάς χρήματα ακόμη και για προσωπικά σου έξοδα. Κάποιος άλλος ελέγχει αποκλειστικά τους οικονομικούς λογαριασμούς ή τις αποφάσεις. Φοβάσαι να ξοδέψεις χρήματα χωρίς έγκριση. Δεν γνωρίζεις τι οικονομικές υποχρεώσεις ή χρέη υπάρχουν στο όνομά σου. Έχεις απομακρυνθεί από την εργασία ή τις επαγγελματικές σου προοπτικές. Νιώθεις ενοχές όταν επενδύεις στον εαυτό σου. Πιστεύεις ότι δεν θα τα καταφέρεις χωρίς τη βοήθεια του άλλου. Χρησιμοποιείται ως μέσο περιορισμού της ελευθερίας επιλογής και λήψης αποφάσεων. Το άτομο αποθαρρύνεται από το να βρει μια δική του εργασία και να σταθεί στα πόδια του. Η οικονομική κακοποίηση δεν ξεκινά συνήθως απότομα. Αναπτύσσεται σταδιακά, μέχρι το σημείο που η εξάρτηση μοιάζει φυσιολογική. Γιατί πολλές γυναίκες δυσκολεύονται να το αναγνωρίσουν; Εδώ χρειάζεται να μιλήσουμε για κάτι βαθύτερο. Δεν οδηγούν μόνο οι άνθρωποι σε τέτοιες καταστάσεις. Οδηγούν και οι πεποιθήσεις. Πολλές γυναίκες έχουν μεγαλώσει ακούγοντας μηνύματα όπως: «Οι γυναίκες δεν είναι καλές με τα οικονομικά.» «Ο άνδρας ξέρει καλύτερα από χρήματα.» «Μη δημιουργείς συγκρούσεις.» «Να είσαι ευχάριστη και συνεργάσιμη.» Όταν αυτά τα μηνύματα συνδυάζονται με φόβο απόρριψης, ανάγκη αποδοχής ή έλλειψη οικονομικής παιδείας, μπορεί μια γυναίκα να παραχωρήσει σταδιακά τον έλεγχο της ζωής της χωρίς να το αντιληφθεί. Δεν πρόκειται για αδυναμία. Πρόκειται για στερεότυπα που μεταφέρονται για χρόνια. Πώς επηρεάζει την αυτοπεποίθηση; Η οικονομική κακοποίηση δεν πλήττει μόνο το εισόδημα. Πλήττει την ταυτότητα! Μια γυναίκα που για χρόνια ακούει ότι δεν μπορεί, ότι δεν ξέρει ή ότι χρειάζεται κάποιον άλλον για να τα καταφέρει, αρχίζει να αμφισβητεί τις ίδιες της τις δυνατότητες. Σταδιακά μπορεί να χάσει: την εμπιστοσύνη στις αποφάσεις της, τη διεκδικητικότητά της, την επαγγελματική της τόλμη, την αίσθηση προσωπικής αξίας. Και κάπως έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: Όσο μειώνεται η αυτοπεποίθηση, αυξάνεται η εξάρτηση. Και όσο αυξάνεται η εξάρτηση, μειώνεται η αυτοπεποίθηση. Πώς μπορώ να προστατευτώ; Η πρόληψη ξεκινά από την επίγνωση. Κάθε γυναίκα χρειάζεται: Βασική οικονομική παιδεία. Πρόσβαση και γνώση των οικονομικών αποφάσεων που την αφορούν. Επαγγελματική και κοινωνική δικτύωση. Υγιή όρια μέσα στις σχέσεις της. Αυτοπεποίθηση ώστε να εκφράζει απορίες, διαφωνίες και ανάγκες. Η εμπιστοσύνη σε μια σχέση είναι σημαντική. Η τυφλή παραχώρηση ευθύνης δεν είναι. Ποια είναι τα πρώτα βήματα αν βρίσκομαι ήδη σε αυτή την κατάσταση; Να αναγνωρίσω το στάδιο που βρίσκομαι και να ζητήσω βοήθεια από τον κατάλληλο ειδικό ή ειδικούς!! Αν έπρεπε να ξεχωρίσω δύο δεξιότητες που μπορούν να προστατεύσουν ουσιαστικά μια γυναίκα από την οικονομική εξάρτηση και τον έλεγχο, αυτές θα ήταν η οικονομική παιδεία και η συναισθηματική αυτονομία. Η πρώτη αφορά την ικανότητα να κατανοεί έστω τις βασικές αρχές διαχείρισης χρημάτων και αποφάσεων που την αφορούν. Η δεύτερη αφορά την ικανότητα να μετατρέπει τον φόβο της απόρριψης, της σύγκρουσης ή της επίκρισης σε ήρεμη αυτοπεποίθηση, καθαρή σκέψη και υγιή όρια. Γιατί όταν μια γυναίκα γνωρίζει πώς να διαχειρίζεται τα οικονομικά της και ταυτόχρονα δεν φοβάται να εκφράσει τη γνώμη, τις ανάγκες και τα όριά της, είναι πολύ πιο δύσκολο να βρεθεί σε μια σχέση ή κατάσταση όπου κάποιος άλλος ελέγχει τη ζωή της. Η πραγματική ενδυνάμωση δεν βρίσκεται μόνο στην οικονομική ανεξαρτησία. Βρίσκεται στη σύνδεση της γνώσης με την αυτοπεποίθηση, ώστε κάθε γυναίκα να μπορεί να επιλέγει συνειδητά τη ζωή που θέλει να ζήσει. Κλείνοντας Η οικονομική κακοποίηση δεν αφορά μόνο τα χρήματα. Αφορά την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και τη δυνατότητα ενός ανθρώπου να επιλέγει τη ζωή του. Και όσο περισσότερο μιλάμε γι’ αυτήν, τόσο περισσότερες γυναίκες θα μπορούν να αναγνωρίσουν τα σημάδια εγκαίρως, να προστατευτούν και να χτίσουν μια ζωή με μεγαλύτερη αυτονομία και αυτοπεποίθηση.

Ο οργανισμός μας πέτυχε μια σημαντική αναγνώριση της ποιότητας του έργου και του κοινωνικού του αποτυπώματος, μέσα από την επιτυχή ολοκλήρωση της αξιολόγησης μέσω της πλατφόρμας «ΘΑΛΗΣ ΙΙ», που υλοποιείται από το HIGGS.

Στο πλαίσιο της αξιολόγησης, λάβαμε τρία (3) badges στις ακόλουθες κατηγορίες:

-Διεθνείς Δράσεις
-Εκπαίδευση
-Ανθρώπινα Δικαιώματα & Καλή Διακυβέρνηση